Romańska posadzka wiślicka, datowana na czas ok. 1175-1177, jest jednym z najciekawszych dzieł sztuki romańskiej w Polsce. Także w szerszej, ogólnoeuropejskiej perspektywie uznać je należy za dzieło wysoce oryginalne, a to z racji materiału, który posłużył do jej wykonania, stylu oraz ikonografii. Odkryta została w latach 1959-1960 w Wiślicy, w podziemiach kościoła pokolegiackiego fundowanego przez Kazimierza Wielkiego. Stanowiła element dekoracyjny wcześniejszej, romańskiej świątyni, zdobiąc skromnych rozmiarów, trójnawową kryptę.