XX WIEK

Mechaniczna głowa - duch naszych czasów

Szereg rewolucyjnych zmian, które miały miejsce w europejskiej sztuce przełomu XIX i XX w. sprawił, że zakwestionowano samo jej pojęcie i poddano w wątpliwość mit artysty jako boskiego twórcy, który pod natchnieniem tworzy wspaniałe i wyjątkowe dzieła. Rozwój nowych ruchów estetycznych, kładących nacisk na kwestie formalne i eksperymentujących z materiałami i technikami artystycznymi, poszerzył także zestaw środków wizualnych, jakimi dysponowali artyści.

Bez tytułu

Po awangardowym przełomie z początku XX wieku, sztuka stała się przestrzenią umożliwiającą nieustanny eksperyment i dawała możliwość odkrywania nowych form wyrazu. Jednym z ciekawszych zjawisk w obszarze eksperymentu z przestrzenią i formą, było zjawisko opisywane terminem sztuka kinetyczna. Artystów tworzących w tym nurcie interesował ucieleśniony ruch jako nowy środek ekspresji. Pierwsze działania związane z wprowadzeniem ruchu do rzeźby prowadzili rosyjscy awangardziści, rzeźbiarz Naum Gabo czy Laszlo Monoly-Nagy.

Riu-Kiu-C

Iluzjonistyczne malarstwo, czyli sposób malowania łudząco przypominający trójwymiarową przestrzeń, używane było w sztuce już od starożytności. Szczególną sławę zyskało w renesansie i baroku, kiedy wykorzystywane było do podkreślenia metafizyki ukazanych scen, lub odwrotnie – aby nadać mistycznym wydarzeniom ramy codzienności. Ta metoda prawie zawsze jednak była środkiem korespondującym z treścią dzieła lub służyła do ukazania wirtuozerii artysty.

Strony

Grantodawcy

Logotyp programu Kultura Dostępna oraz Narodowego Centrum Kultury
Wschodzący Białystok - logotyp miasta Białystok
Żubr - logotyp Urzędu Marszałkowskiego Województwa Podlaskiego
Logotyp Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego