W malarstwie włoskim XIII i początków XIV wieku zaczęły zachodzić zmiany, które wytyczyły kierunek rozwoju tej dziedziny. Przyczyniły się do podniesienia jej rangi w hierarchii sztuk. Ich celem było osiągnięcie złudzenia rzeczywistego trójwymiarowego świata na płaskim dwuwymiarowym obrazie. Zmiany te zachodziły powoli. Były wynikiem poszukiwań artystycznych wielu malarzy. Jako szczególnie znaczącą w tym okresie przemian historycy sztuki wskazują twórczość Giotta.