Włoskiemu artyście Francesco Mazzola, pochodzącemu z Parmy i stąd też zwanemu Parmgianino, dane było tworzyć krótko, zaledwie bowiem dwie dekady. W tym niedługim czasie zdołał jednak osiągnąć ogromy sukces, zarówno na północy – w rodzimej Parmie i Bolonii, jak też w Rzymie – gdzie był niespełna trzy lata i gdzie okrzyknięto go mianem „Rafaela odrodzonego”.  Parmigianino to malarz osobny, jego droga twórcza rozpoczęła się w pracowni wujów, Michela i Piera Ilario, których należy uznać za artystów lokalnych, raczej przeciętnych, pozbawionych polotu i talentu.