Królewski pałac na Wawelu jest jednym z najważniejszych i najbardziej okazałych zabytków architektury renesansowej w Europie Środkowej. Powiązany z zamkiem dziedziniec jest najbardziej charakterystyczną częścią monarszej siedziby. Istniejąca budowla powstawała  wieloetapowo w wyniku rozbudowy i przekształcania średniowiecznej rezydencji. Zamysł znacznego powiększenia zamku mógł powstać już ok. 1500 r., kiedy po śmierci króla Kazimierza Jagiellończyka na Wawelu rezydowała królowa wdowa Elżbieta Rakuszanka (Habsburżanka) wraz z córkami, a także młody król Jan Olbracht.