Heinrich Wölfflin, Podstawowe pojęcia historii sztuki
Michał Łarionov (1881–1964), życiowy partner artystki Natalii Goncharovej, współtworzył, wraz z nią, braćmi Burliuk, Wassilym Kandinkym, Aleksandrem Szewczenko, Kazimierzem Malewiczem, Markiem Chagallem i Lubow Popową, środowisko rosyjskiej awangardy. Wykształcony w moskiewskiej Szkole Malarstwa, Rzeźby i Architektury szybko odnalazł się w środowisku artystycznym.
Obraz Rowerzysta Natalii Goncharovej uznawany jest za jeden z najwybitniejszych przykładów rosyjskiego kubofuturyzmu. Stanowi podsumowanie narastających od 1912 roku zainteresowań Goncharovej dynamiką współczesności. W okresie tym malarka coraz częściej przedstawia fabryki czy zmechanizowane konstrukcje oraz uwypukla znaczenie kategorii ruchu w życiu jednostki. Ideowych i formalnych korzeni Rowerzysty należy poszukiwać w symbiotycznym splocie fascynacji włoskim futuryzmem i paryskim kubizmem.
XIX-wieczna sztuka rosyjska kształtowała się w odniesieniu do głównego ośrodka, jakim była Akademia Sztuk Pięknych w Petersburgu. Założona w 1757 roku przez carycę Elżbietę na wzór najlepszych europejskich uczelni artystycznych tego czasu, szkoła od początku nauczała według restrykcyjnie przestrzeganych zasad sztuki klasycystycznej.
