Druga połowa XIX wieku w Polsce to czas ścierania się pozytywistycznych, popierających  naukowe podejście, teorii oraz wciąż silnych romantycznych, nasyconych emocjami tendencji. Szczególnie aktywne środowisko artystów krakowskich, reprezentujących postawy określane jako Młoda Polska, wciąż gloryfikowało romantyczną twórczość Artura Grottgera, jednocześnie poszukiwało nowych form wyrazu. Szczególnym autorytetem cieszył się profesor Jan Matejko, znany ze swoich historycznych kompozycji malarskich i wyjątkowego podejścia w nauczaniu.