Paryż czasów porewolucyjnych był niespokojnym miejscem, w którym artyści wciąż byli zatrudniani przez polityczne stronnictwa, klasycystyczne formy akademickie miały się bardzo dobrze, a nawiązanie do antyku i inspiracja Orientem przysparzały publiczności. Rozpoczynała się epoka romantyzmu, siły natury, mistycyzmu i powrotu do historii. Jednak we Francji, po długim okresie walk, rodziła się nowa sztuka na silnych politycznych podstawach. Wyjaśnijmy na początku, czym żył Paryż na przełomie XVIII i XIX wieku i skąd artyści czerpali inspirację.