Heinrich Wölfflin, Podstawowe pojęcia historii sztuki
„Rób linie młody człowieku, dużo linii, z pamięci lub według natury, to w ten właśnie sposób staniesz się dobrym artystą!” (cyt. za M. Porębski, „Dzieje sztuki w zarysie”) – powiedział Jean-Auguste-Dominique Ingres do dwudziestoletniego wówczas Edgara Degas. Młody adept malarstwa, który Ingresa darzył wielkim uznaniem, przyjął tę wskazówkę z entuzjazmem i pozostał jej wierny do końca swej artystycznej kariery.
W świadomości zbiorowej francuski malarz Edgar Degas (1834–1917) funkcjonuje głównie jako malarz wyścigów konnych oraz autor rozlicznych przedstawień baletnic. Zwrot w stronę świata opery i baletu zapewnił mu zainteresowanie publiczności oraz potencjalnych nabywców, a także powodzenie finansowe. Degas był zafascynowany wielkomiejskimi rozrywkami, wibrującym życiem i migotliwą ruchliwością Paryża. Uniwersum jego doświadczeń, jak też świat wyobraźni były wypełnione obrazami cyrku, kabaretu, opery, baletu, restauracji i kawiarni.
Twórczość Edgara Degasa (1834–1917) jest zwykle omawiana w kontekście impresjonizmu, a sam artysta określany mianem jednego z najwybitniejszych przedstawicieli tego kierunku. Mimo iż istotnie był związany z impresjonistami i czerpał z ich doświadczeń, to w wielu wypowiedziach na temat własnej twórczości Degas konsekwentnie dystansował się wobec metod pracy i postawy artystycznej twórców, którzy kształtowali oblicze ówczesnej awangardy.
