Heinrich Wölfflin, Podstawowe pojęcia historii sztuki
Zrewolucjonizowanie sztuki, zapoczątkowane przez impresjonistów pod koniec XIX wieku, odmieniło gusty jej odbiorców. Musieli przestać oceniać malarstwo według akademickich kanonów. W zamian dostrzegli, że ma ono do zaoferowania znacznie więcej niż drobiazgowe odmalowywanie realistycznych scen.
Ekspresjonizm abstrakcyjny to ruch artystyczny, który ukształtował się w malarstwie amerykańskim w latach 40. XX wieku i związany był przede wszystkim z Nowym Jorkiem jako głównym ośrodkiem artystycznym. Postrzegany był jako buntowniczy, anarchistyczny ruch. Słowo „ekspresjonizm” odnosi się do ruchu ekspresjonistów z początku XX wieku chcących swoimi dziełami wyrazić jak najwięcej odczuć i emocji artysty. Z kolei sztuka abstrakcyjna to sztuka niefiguratywna, nieprzedstawiająca – czyli nie odzwierciedlająca otaczającego nas świata.
Okres aktywności artystycznej Paula Klee przypadł na pierwsze czterdziestolecie XX w. Były to czasy niezwykłe, naznaczone dynamicznymi przemianami niemal na każdym polu: technologicznym, społecznym czy kulturowym. Na tę sytuację wpłynęło m.in. doświadczenie I wojny światowej (1914-18), uznawanej często za symboliczny koniec poprzedniego stulecia. Konflikt zbrojny na niespotykaną dotąd skalę, angażujący większość europejskich państw i pochłaniający ogromną liczbę ofiar, wstrząsnął całym społeczeństwem, przyczyniając się do głębokich zmian.
