Heinrich Wölfflin, Podstawowe pojęcia historii sztuki
Do początku II wojny światowej Paryż był prężnym ośrodkiem działalności artystycznej, stwarzającym niezrównane warunki do pracy twórczej. Fala artystów wszystkich narodowości napływała do stolicy Francji szczególnie intensywnie na początku XX wieku. Sprzyjało to budowaniu inspirującego klimatu wzajemnej wymiany myśli. Artystyczna bohema początkowo koncentrowała się na Montmartre, by później przenieść się na Montparnasse.
Podczas gdy Europę trawiła gorączka wojny światowej, garść uciekinierów i dekowników skupiła się w szwajcarskim Zurichu. Na przekór temu, co niszczyło ich cywilizację oddali się tworzeniu fermentu. Zamiast kultywować dotychczasowy dorobek sztuki, postanowili mu zaprzeczyć. Skoro istniejący porządek nie sprawdził się, należało stworzyć nowy.
Druga dekada XX wieku w sztuce była niezwykle ciekawa i niejednorodna. Zdominowana została przez I wojnę światową, mocno zmieniającą świat politycznie i społecznie, za czym szły przemiany w kulturze i sztuce. Jednak jeszcze przed wojną do głosu doszły zupełnie nowe trendy w sztuce.
