Bauhaus to działająca w latach 1919–1933 uczelnia artystyczna, której profil skoncentrowany był przede wszystkim na sztuce projektowania oraz rzemiośle. Założona przez architekta Waltera Gropiusa, funkcjonująca najpierw w Weimarze, potem w Dessau, następnie zaś w Berlinie, stała się jednym z najważniejszych ośrodków artystycznych międzywojnia. Idee oraz osiągnięcia Bauhausu były tak znaczące, wpływowe i inspirujące, że istotnie zdefiniowały dwudziestowieczne podejście do architektury, wzornictwa przemysłowego, a także innych dziedzin sztuki, np. teatru.

Podczas gdy Europę trawiła gorączka wojny światowej, garść uciekinierów i dekowników skupiła się w szwajcarskim Zurichu. Na przekór temu, co niszczyło ich cywilizację oddali się tworzeniu fermentu. Zamiast kultywować dotychczasowy dorobek sztuki, postanowili mu zaprzeczyć. Skoro istniejący porządek nie sprawdził się, należało stworzyć nowy.