Heinrich Wölfflin, Podstawowe pojęcia historii sztuki
Do początku II wojny światowej Paryż był prężnym ośrodkiem działalności artystycznej, stwarzającym niezrównane warunki do pracy twórczej. Fala artystów wszystkich narodowości napływała do stolicy Francji szczególnie intensywnie na początku XX wieku. Sprzyjało to budowaniu inspirującego klimatu wzajemnej wymiany myśli. Artystyczna bohema początkowo koncentrowała się na Montmartre, by później przenieść się na Montparnasse.
Zrewolucjonizowanie sztuki, zapoczątkowane przez impresjonistów pod koniec XIX wieku, odmieniło gusty jej odbiorców. Musieli przestać oceniać malarstwo według akademickich kanonów. W zamian dostrzegli, że ma ono do zaoferowania znacznie więcej niż drobiazgowe odmalowywanie realistycznych scen.
Michał Łarionov (1881–1964), życiowy partner artystki Natalii Goncharovej, współtworzył, wraz z nią, braćmi Burliuk, Wassilym Kandinkym, Aleksandrem Szewczenko, Kazimierzem Malewiczem, Markiem Chagallem i Lubow Popową, środowisko rosyjskiej awangardy. Wykształcony w moskiewskiej Szkole Malarstwa, Rzeźby i Architektury szybko odnalazł się w środowisku artystycznym.
