Normandia urzekła artystę Claude Moneta (malarza żyjącego w latach 1840-1923 r.) swym niefrasobliwym, spokojnym klimatem. Twórca  wybrał  ją jako ostoję i miejsce twórczego odosobnienia, gdzie spędził kilkadziesiąt lat swojego życia, aż po jego kres. Do Giverny - osady liczącej niespełna trzystu mieszkańców, przeniósł się w 1883 roku wraz dwojgiem synów, swoją drugą żoną Alice Hoschedé i sześciorgiem jej dzieci. Miał wówczas czterdzieści trzy lata, stabilną sytuację finansową i dobrą passę w środowisku krytyki artystycznej.

Od zarania dziejów człowiek pozostawiał po sobie świadectwa swojego istnienia. Mamy więc źródła pisane, czyli słowo, fragmenty codzienności w postaci przedmiotów użytkowych, architekturę, rzeźbę i malarstwo. Poznając historyczne znaczenie tych artefaktów poznajemy własną historię. Różni malarze w kolejnych epokach stawiali przed sobą różne cele. W XIX wieku w Paryżu, kiedy czas zaczął pędzić szybko jak wynalezione właśnie pociągi, sztuka starała się nadążyć za zmianami. Malarze zaczynali szukać innej, niż akademicka, drogi twórczej.