5 grudnia 1863 r. architekt Charles Garnier złożył  atrakcyjne zlecenie  wykonania dekoracji głównej fasady Opery Paryskiej (zw. Opéra Garnier).  Wybudowany w stylu eklektycznym monumentalny gmach (wzniesiony w czasie wielkiej przebudowy Paryża przypadającej na czas II Cesarstwa tj 1852- 1870) z biegiem czasu ozdobiły cztery grupy rzeźbiarskie, zaprojektowane przez  czterech różnych autorów. Przedstawiają one różne dyscypliny sztuk: od lewej “Harmonia” autorstwa Francoisa Jouffroya,  “ Muzyka” autorstwa Eugene Guillaume, następnie “Taniec”,  której autorem jest Jean Baptiste Carpeaux.

Oficjalna sztuka połowy XIX wieku była podporządkowana Akademii, czyli instytucji ustalającej zasady malarstwa od tematu poprzez zastosowane środki artystyczne, barwy i kompozycję dzieła aż do promocji artysty na rynku sztuki. Tematyka obrazów musiała odpowiadać gustom publiczności i krytykom będącym pod wpływem Akademii. Studenci Akademii Sztuk Pięknych całymi godzinami tworzyli rysunki antycznych rzeźb starając się przekazać na papierze pełnoplastyczność. Światłocień wydobywający wypukłości był niezwykle ważnym efektem, dopuszczającym studenta do dalszej pracy.