Pomniki nagrobne ostatnich dwóch królów z dynastii Jagiellońskiej zajmują zachodnią ścianę we wnętrzu Kaplicy Zygmuntowskiej. W obecnej postaci wykonano je w dwóch fazach. Pierwsza z nich jest związana z powstaniem samej kaplicy. Projekt nagrobka, tak jak i całej budowli był dziełem Bartłomieja Berrecciego, który stał na czele zespołu realizującego to prestiżowe przedsięwzięcie. Oprawa tej ściany była wykonywana z czerwonego marmuru węgierskiego ok. 1522 r. W 1527 r.

Kaplica Zygmuntowska jest jednym z najważniejszych dzieł renesansowej sztuki powstałych na terenach poza Italią. Ta niezwykle cenna budowla została wzniesiona z inicjatywy króla Zygmunta Starego w latach 1519-1533, według projektu i pod kierunkiem włoskiego architekta i rzeźbiarza Bartłomieja Berrecciego. Artysta ten pochodził z okolic Florencji i najprawdopodobniej został zaangażowany z polecenia króla przez prymasa Jana Łaskiego, w trakcie jego pobytu w Rzymie w latach 1513-1515. Podstawowym przeznaczeniem nowowznoszonej budowli była funkcja królewskiego mauzoleum.