Pochód zbójników
Historia twórczości Władysława Skoczylasa jest w pewnym sensie historią katastrofy twórczej, która w połączeniu z przypadkiem doprowadziła do objawienia geniuszu i stworzenia nowego silnego nurtu artystycznego w sztuce polskiej.
Heinrich Wölfflin, Podstawowe pojęcia historii sztuki
Historia twórczości Władysława Skoczylasa jest w pewnym sensie historią katastrofy twórczej, która w połączeniu z przypadkiem doprowadziła do objawienia geniuszu i stworzenia nowego silnego nurtu artystycznego w sztuce polskiej.
Lata 20. XX wieku to czas awangard, czyli różnego rodzaju innowacyjnych rozwiązań w sztuce, które podejmowały polemikę z utartymi schematami obrazowania i tradycyjnymi rozwiązaniami figuratywnymi. Artyści reprezentujący taką postawę twórczą należeli co prawda do mniejszości, ale ze względu na swoje zaangażowanie, które przekładało się nie tylko na intensywność poszukiwań artystycznych, ale i na liczne inicjatywy wystawiennicze i publikacyjne, odcisnęli silne piętno na sztuce XX wieku.
Andrzej Pawłowski (1925 – 1986) był twórcą wszechstronnym. Działał przede wszystkim na polu fotografii, jak też projektował formy przemysłowe. W jego dorobku odnajdziemy jednak wiele innych prac: rzeźbiarskich, malarskich oraz filmowych. Co więcej, Pawłowski był również teoretykiem sztuki i wytrawnym, uznanym pedagogiem, przez dziesięciolecia związanym z krakowską Akademią Sztuk Pięknych. W niej założył Wydział Form Przemysłowych, jak też był kierownikiem Katedry Metodyki Projektowania Akademii Sztuk Pięknych.